(Of Hoe {Ik, Ali Haar Seksappeal Terugkreeg) 


Als het eruitziet als een eend, kwaakt als een eend en waggelt als een eend, is het waarschijnlijk een eend. Die filosofie gaat niet op in het geval van mijn nieuwste speeltje.
Dat lijkt op een sigaret, het rookt als een sigaret, en het smaakt naar een sigaret. Het is een SuperSmoker!

Ik heb er een aangeschaft omdat roken volgens Huisgenoot mijn seksappeal aantast. Een naar tabak stinkende vrouw killt elke lust tot lust. Ik compenseer de aantasting behoorlijk handig, al zeg ik ‘t zelf, met flatterende jurkjes, maar of dat de boel significant in balans houdt, is natuurlijk tricky. Verlies aan aantrekkelijkheid versus een strak pakje - probeer dat maar eens te meten.

Iets is beter dan niets. Met een e-sigaret blijf ik weliswaar een junk, maar ik krijg tenminste geen kanker meer. En, het allerbelangrijkste, ik ruik lekker, wat voor Huisgenoot prettig is bij het zoenen en voor mij omdat het me een paar minuten per dag extra oplevert daar ik mijn thuiskomritueel (lekker ruikend spulletje door mijn haar, geurige crème op de wangen, drie keer sprayen met Parodontax mondverfrisser en voor de zekerheid mijn adem inhouden bij de begroetingszoen) kan afschaffen. Poeh, dat wordt afkicken.

Honderd euro betaalde ik voor de Supersmoker Ultimo. Da’s een smak geld voor een batterij met een nicotineampul erin, maar dan heb je ook wat. Ik heb zonet in een diabolische bui bedacht dat ik dat bedrag misschien moet terugverdienen bij de fabrikant zelf. De afdeling marketing kan wel een eindredacteur gebruiken. Op de pagina ‘Product componenten & gebruiksaanwijzing’ zijn woorden weggevallen en de teksten lijken geschreven door een dyslectische stagiair. Hopen dat deze knulligheid niet symbool staat voor de zorgvuldigheid waarmee het apparatski zelf is geproduceerd. Erg duidelijk is de Brusselse fabrikant daar niet over. Het rapport dat de niet-giftigheid van de bestanddelen bewijst, houden de makers geheim.

Marketing is wel los gegaan op de inhoud. Een gezonde en milieuvriendelijke e-sigaret kun je in een geitenwollen gerecycled doosje ter grootte van de e-sigaret doen, maar dat verkoopt voor geen meter. De consument wil geen product kopen, maar een beleving, een emotie, een gevoel. Dat is ze gelukt. Zelfs bij mij. Voor slechts honderd euro krijg ik een gevoel van gezond bezig zijn waar ik u tegen zeg:

-drie kartonnen hemelsblauwe doosjes waarin de lader, het snoer en de nico-ampullen zitten
-een zwartfluwelen polsband met klitteband waarop het SuperSmoker-logo staat (staat iedereen!)
-een plestik zilveren Certificate of Authenticity met een nummer en een handtekening van een anonieme SuperSmoker NV-medewerker die ik op aanraden van SuperSmoker NV meteen in m’n portemonnee heb gestoken’to prove my contribution to a cleaner and healthier world’. Gék word ik van die milieupolitie die me doorzaagt over mijn bijdrage aan een schone, gezonde wereld.
-een handleidingsboekje
-een bijsluiter die de handleiding nog eens samenvat
-twee ansichtkaarten vol informatie die de info uit de handleiding en de bijsluiter nog eens samenvat
-een kartonnen geplastificeerd kaartje met een zilveren koordje eraan waarop de info uit de bijsluiter, de ansichtkaarten en de handleiding nog eens handig is samengevat.

De 6 plestikjes waarin de ampullen zijn verpakt zijn milieuvriendelijk geproduceerd, net als het polsbandje, en alles is door Fair Trade Chinezen in elkaar gezet. Dat moet wel.

Na een nacht in de oplader is de SuperSmoker klaar voor gebruik. Daar ligt ie dan. Hoe moet ik nu roken? Op een knopje drukken? De website biedt uitkomst. Gewoon inhaleren.

Er kringelt een lullig dingetje rook uit. Het smaakt ongeveer naar een sigaret. Effe in ‘t kommetje van mijn hand blazen. Dooie mus, Nespresso… what else? Niks!

GEJUICH STIJGT OP
Vanaf nu ben ik rookvrij!
Dan ga ik Huisgenoot maar eens verrassen met een fikse zoen. In een leuk jurkje, voor de zekerheid.

Ik hou u vanzelfsprekend op de hoogte.

Leave a Reply